اِلار

روستایreiber، در شمال پرتغال. صد و سه سالمندان در اقامتگاه سانتا کاترینا زندگی می‌کنند. آن‌ها بیدار می‌شوند، از راهروها می‌گذرند. برخی دیگر در اتاق نشیمن ورزش می‌کنند. برخی دستیاران در آشپزخانه یا خشک شویی کار می‌کنند. رئیس، جای خالی ها را می‌نگرد. روانشناس بعضی از سالمندان را مصاحبه می‌کند و حافظه‌شان را تحلیل می‌نماید. گاهی با اتوبوس به سفر می‌روند. روزی متفاوت است. آن‌ها قبلاً مردم روستا بوده‌اند. بخش اعظم آن‌ها ایده زمان در فضاهای عجیبی را از دست داده‌اند. اشتیاق بزرگی برای ارتباط دارند و تنها ماندن را نمی‌خواهند. باید به خانه‌هایشان برگردند. به درهای یکدیگر می‌زنند، نماز می‌خوانند، از راهروها عبور می‌کنند و منتظر می‌مانند.