خط داستانی
اکثریت فیلمهای طولانیتر من بر پایهٔ رویاها و جنبههای شبهخودایمانی هستند. پارپ نشاندهندهٔ علاقهام به تمهای بصری سادهتر و بنیادی است: رنگ، شکل و فیلمسازی از طریق اشیای پیدا شده. من «ثبت» همهٔ پارپها را در محلهٔ اطرافم و شهرهای همجوار آغاز کردم—پارپهایی بر روی خودروها، قایقها و کاروانها، بهعنوان چادر، بر روی کامیونها و آویزان از پلهای عابر در بزرگراهها. نتیجهٔ تکهتکه همچنان حالتی رویاگون دارد اما دربارهٔ نحوهٔ عجیبِ پوشاندن و حفاظت از چیزها و مکانهای عجیب که در آنها پنهان میشویم سخن میگوید.