کسی که به عمق نگَرست

تفنگی که به سمت سر نشانه می‌رود، هذیانی است که به هرج‌ومرج کنترل‌شده‌ای گسترش می‌یابد. «کسی که abyss را دید» اثر گرگوريو گانانیان و نِگرو ليو، مانند خودرویی است که با سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت وارد پیچ می‌شود، اما به آرامی. در گردبادِ تجربیِ حرکت که بین صدای پر سر و موسیقیِ تقریباً ایدئال می‌گردد، فیلم از توده‌ای تصاویر ساخته شده که هرچند صمیمی به نظر می‌رسند، دیوانه‌کننده‌اند و در مونتاژی که تکه‌تکه می‌شود، به سمت حالتی می‌تازد که با مونتاجی که توسط ژوآو دومانس و گرگوريو گانانیان امضا شده است، کوششی است برای بیانِ تجربه‌ای شدید در صفحه‌ی گستردهٔ سینما.