خط داستانی
آوه رس و روزا پارکس دو واحد از بیمارستان اسکویل هستند که مانند آدمنت جزو گروه روانی مرکزی پاریس می باشند. از مصاحبه های فردی تا جلسات «مراقب-بیمار»، کارگردان روی نمایش اشکال روانپزشکی تمرکز دارد که همواره تلاش می کند جایی برای کلمات بیماران باز کند و به بهبود آن ها بپردازد. به تدریج هرکدام درب به جهان خود را گشوده و در سیستمی بهداشتی که روز به روز فرسوده تر می شود، چگونه می توان به افراد بی پناه جایگاهی داد.
