خط داستانی
مکان ها متعلق به کسانی است که زندگی می کنند یا از آن ها مراقبت می کنند و آن را بخشی اساسی از هویتشان می دانند. این هیچ ربطی به مالکیت ندارد: بلکه ساختن، دفاع از آن ها و پاسداشتشان است. نگهبانان واقعی را می توان به واسطه درک عمیقشان از مناطق که در آن زندگی می کنند و کار می کنند شناخت؛ از درس های والدینشان آغاز می شود و سپس از مشاهدات دقیق، فداکاری و تلاش به دست می آید. آگاهی از مکان هایی که در چهره و دست هایشان نقش بسته و در خاطرات و روحشان حک می شود.
