شودنِ برخاسته از جبر

۱۹۵۶ ميلادی، گروهی از خانواده‌ها در پناهگاه‌های موقتی با فقر و خشونت روزانه کنار هم می‌زیند. مردی به نام جوزف ورثمانی که کشیشی است و خود نیز در فقر شدید متولد شده، تصمیم می‌گیرد بین آن‌هایی که «ملت خودش» می‌نامد زندگی کند. در میان این خانواده‌ها، زندگیِ جاک کار می‌دهد. دیدارش با پدر جوزف زندگی او را دگرگون می‌کند و همچنین زندگی مردمی که با او متحد می‌شوند و نبردی علیه کمک و خیریه که به گفتهٔ او «فقر را تحقیرآمیز می‌کشاند» آغاز می‌شود.