سوز

او از الکل می‌ترسد. او یک الکلی عمیق است. پس از شب پرشورشان، سوز درمی‌یابد که به دوست جدیدش حساسیت دارد. در این جهان اغراق‌آمیز، شخصیت‌های بیمارگونه در جستجوی نوازش هستند. آنان از اختلالات جسمی رنج می‌برند: احساسات‌گرایی برای سوز و دالاس از طریق خشونت، واکنش‌های آلرژیک و تیراندازی‌های گاه‌به‌گاه آشکار می‌شود. «سوز» عشقی را نمایندگی می‌کند که من در رؤیاهایم دیده‌ام: نمایشی، مبتذل، ساده‌لوحانه، اما همیشه صادقانه.