خط داستانی
هلسینکی، ۱۹۴۵. پایان جنگ احساس آزادی هنری و اجتماعی جدیدی را برای نقاش تاوِه یانسن به ارمغان میآورد. در حالی که رویاهای هنریاش را در نقاشی متمرکز کرده، داستانهای جادویی موجودات «مورمین» که او برای کودکان ترسو در پناهگاههای بمب تدریس میکرد، جان تازهای میگیرند و شهرت بینالمللی به دست میآورد.
