Storyline
فیلمی تجربی که از روشهای دیداری شنیداری مختلف برای ایجاد حس پورنوگرافی پلیمورفیک استفاده میکند که توسط سینمای اروپا و مدیترانه در قرن بیستم توسعه یافته است. ترکیب روشهای «انیمیشن» و «زنده» این اثر پیچیده مفهوم «آرِس کامبیناتوری» را تجسم میکند. ساختار ساده نیست و محور مرکزی مشخصی ندارد و به همین دلیل با شخصیت باز پایاندهنده فیلم، ریتم کلیدی است
