مری الن بوت که پیشگام موسیقی بصری و هنر الکترونیک بود، به همراه همسرش تد نمت بیش از دوجین انیمیشن کوتاه انتزاعی را بین دهه 1930 تا 1950 کارگردانی کرد. فیلمسازی بوته که با موسیقی کلاسیک توسط افرادی مانند باخ، سن سان یا شوستاکوویچ، پر از فرم‌های رنگارنگ، طراحی زیبا و ریتم‌های درخشان و رقص‌آمیز ساخته شده است، در عین حال به‌طور رسمی سخت‌گیرانه و پرانرژی است، مانند ازدواجی از مدرنیسم و ​​مدرنیسم بالا.ملودی های شاد. در اواخر دهه 1940، لوئیس جیکوبز مشاهده کرد که فیلم‌های بوت «بر اساس فرمول‌های ریاضی ساخته شده‌اند که در نورها و سایه‌های دائماً در حال تغییر، خطوط و فرم‌های در حال رشد، رنگ‌ها و تن‌های عمیق‌تر، غلت‌خوردن و تأثیرات مسابقه‌ای که توسط همراهی موسیقی برانگیخته می‌شود، ساخته شده‌اند». خود بوته نوشت که او به دنبال این بود که "ترکیبی از فرم های بصری را به همراه توسعه موضوعی و آهنگ های ریتمیک mus به چشم بیاورد.ic." (اد هالتر)

بوته که به خاطر فیلم‌های انتزاعی اولیه‌اش (که برخی از آنها به طور منظم در رادیو سیتی موزیک هال، نیویورک در دهه 1930 نمایش داده می‌شد) شهرت داشت، مجموعه‌ای از فیلم‌های ویژوال موسیقی ساخت که آن‌ها را «Seeing Sound» نامید.